ongeveer 1/4de van de totale wereldbevolking woont momenteel in China en dankzij een aantal economische hervormingen in de voorbije 2 decennia, groeit het land ongeveer 3 keer sneller dan Europa of de VS.

In de voorbije 20 jaar lag de economisch groeie steeds rond de 10% en als we economen mogen geloven, zal het land deze hoge groei ook de komende 20 jaar nog volhouden.

Het gevolg van deze groei zijn stijgende inkomens … en een almaar stijgende vraag naar olieproducten. Nu meer en meer Chinezen over een groter beschikbaar inkomen beschikken, willen ook zij met een mooie wagen rondrijden en met het vliegtuig op vakantie.

In 2005 werden er 6,4 miljoen auto’s geproduceerd in China, een cijfer dat tegen 2008 zal oplopen tot 15 miljoen. Een stijging van 150% op enkele jaren tijd.

En dat is niet meer dan het begin. Waarom?

Momenteel rijden er in China slechts 16 auto’s rond per 1.000 inwoners. Een cijfer dat in de VS rond de 800 ligt.

Kan je je voorstellen wat er gebeurt wanneer meer en meer Chinezen hun eigen wagen aanschaffen? Hoe de vraag naar olie letterlijk zal EXPLODEREN…

Tot 1993 produceerde China meer olie dan het eigen gebruik nodig had waardoor men het overschot richting buitenland exporteerde. Dat ligt vandaag al even anders. In het afgelopen boekjaar importeerde China 1,2 miljard vaten olie of ongeveer 46% van de totale consumptie.

En als we enkele vooraanstaande specialisten mogen geloven, kunnen de Chinese importcijfers de komende verveelvoudigen. Sommigen onder hen zijn van mening dat China tegen 2015 meer dan 10 miljard vaten per jaar dient te importeren!

Krankzinnig? Niet als we de cijfers er even bij nemen. In het afgelopen jaar consumeerde de VS 7,4 miljard vaten olie, goed voor 25 vaten per inwoner.

China daarentegen, met een bevolking die 5 keer zo groot is, consumeerde slechts 2,6 miljard vaten olie. Amper 2 vaten per persoon. We mogen er niet aan denken wat er gebeurt met de olieprijs wanneer Chinezen plots meer olie gaan verbruiken.

Indien de Chinezen in de komende jaren hun olieconsumptie verdubbelen, hetgeen zeker niet ondenkbaar is, betekent dit 7 miljard EXTRA vaten olie per jaar. Dat is bijna zoveel dan de totale olieproductie in Saudi-Arabië!

Maar het wordt nog erger wanneer we bedenken dat een verdubbeling van de olieconsumptie eigenlijk maar het topje van de ijsberg is. Indien China straks evenveel olie consumeert dan de gemiddelde Amerikaan, is olie letterlijk onbetaalbaar geworden.

Kijk, ik wil niet dat je over enkele jaren terugkijkt op dit kantelmoment en beseft dat je 2, 3 of 4 keer rijker had kunnen zijn indien je vandaag actie had ondernomen en ingespeeld op deze mega-trend.

Abonnees van GROEILANDEN kregen vorige maand van ons het advies om aandelen van een Chinees energiebedrijf te kopen en realiseerden inmiddels al 17% winst. Op 3 weken tijd!
 

Met de gerealiseerde rendementen van de afgelopen jaren, hoeven we niet verbaasd te zijn dat buitenlandse beleggers staan te trappelen om te investeren in deze groeilanden. China alleen al kon vorig jaar rekenen op $12,9 miljard kapitaal van buitenlandse beleggingsfondsen. Genoeg om de koersen gemiddeld 130% hoger te tillen.

En die $12,9 miljard is niet meer dan het topje van de ijsberg. Onze bronnen leren ons dat China in de komende jaren mag rekenen op honderden miljarden dollars die richting aandelen zullen vloeien. Kan u zich al voorstellen wat dit betekent voor de lokale aandelenkoersen?

Blijf lezen, ik vertel je zo meteen welke aandelen het meest zullen profiteren van deze tsunami aan verse liquiditeiten.

Maar eerst wil ik je wat meer vertellen over de enorme bedragen die in de komende maanden naar de markt zullen vloeien. De Chinese overheid heeft zopas een “government-controlled investment company” opgericht met zo maar eventjes $1100 miljard aan vermogen. Dit kapitaal zal in de komende maanden richting aandelen vloeien en de koersen naar ongekende hoogtes stuwen.

Magellan Fund, het machtigste beleggingsfonds in de VS, beheert “amper” $50 miljard en kan nauwelijks transacties uitvoeren zonder de koersen te beïnvloeden. Indien Magellan bijvoorbeeld 10% van het fonds (dat is $5 miljard) wil investeren in pakweg Harley Davidson, moet men meer dan 30% van het bedrijf opkopen.

Wie dergelijke bedragen belegt, kan niet anders dan de koersen beïnvloeden met de eigen aankopen. Het is onmogelijk om een flink belang van een bedrijf via de beurs te verwerven ZONDER de koersen de hoogte in te jagen.

Vergelijk nu even de gigantische omvang van het Magellan Fund met de Chinese reserves van $1100 miljard (of $1,1 BILJOEN!), hetgeen 20 keer GROTER is dan het al kolossale beleggingsfonds.

Zelfs indien maar 20% tot 30% van de reserves naar de aandelenmarkt vloeien, praten we over het equivalent van 5 tot 6 Magellan Funds!

China haalt de mosterd voor dit investeringsfonds in Singapore, waar enkele jaren geleden Temasek Holdings werd opgericht. Het fonds investeerde in onder andere in Singapore Airlines, waarvan de koers 632% in waarde steeg de afgelopen jaren en DBS Bank waar beleggers mogen terugkijken op een stijging van … 1200%.

Dat is de invloed die dergelijke massale aankopen hebben op de aandelenkoersen. Wanneer het geld en massa richting beurs vloeit, is er vaak geen houden meer aan. De koersen kennen geen plafond … tenminste indien u instapt VOORALEER de kapitaaltoevloed zijn hoogtepunt bereikt.

We maakten in de afgelopen weken en maanden zeer grondig ons huiswerk en willen u het resultaat ervan graag presenteren in het volgende nummer van “GROEILANDEN”. Als abonnee leert u ook  welke aandelen het meest zullen profiteren van deze tsunami aan liquiditeiten die China te beurt valt.

 

Ik bekeek net nog even de FORBES-lijst van 2006. FORBES maakt jaarlijks een overzicht van de rijkste mensen ter wereld. Allemaal miljardairs overigens.

Het viel me echter op hoe een aantal “nieuwe rijken”, één zaak gemeen hebben…

…ze zijn allemaal actief in groeilanden!

Neem nu Carlos Slim. Met een vermogen van $49 miljard de derde rijkste mens ter wereld. Zijn vermogen nam in het afgelopen jaar met een duizelingwekkende $19 miljard toe.

Slim is voornamelijk actief in de Mexicaanse telecomsector met Telmex en America Movil.

Op de vijfde plaats vinden we Lakshmi Mittal uit India terug. Zijn staalbedrijf (Mittal) groeide de afgelopen jaren uit tot een wereldspeler van formaat. Nam vorig jaar Arcelor over en zag zijn fortuin aandikken tot $32 miljard.

Li Ka-shing is met $23 miljard negende op de prestigieuze FORBES-lijst. Deze ondernemer is met zijn holdings Cheung Kong en Hutchison Whampoa actief in diverse sectoren en opereert vanuit Hong Kong.

WOW, 3 van de 10 rijkste mensen ter wereld zijn actief in groeilanden. Dat zegt iets over de verschuivingen van rijkdom in de wereld.
De nieuwe rijken komen niet meer uit de VS, kenden geen snelle opmars met één of ander technologie- of internetbedrijf … maar steken de handen uit de mouwen met het ontwikkelen van activiteiten in groeilanden.

Als “kleine belegger” kunnen we deze boodschap niet negeren. De welvaart verschuift richting Latijns Amerika, China, India, …

Deze ontwikkeling negeren zou een gigantische vergissing zijn. Wie zijn portefeuille niet diversifieert richting groeilanden, neemt het risico om hopeloos achterop te rijken.

Kijk, wanneer zelfs Warren Buffett meer en meer investeert in groeilanden, is dat een signaal dat we niet kunnen negeren. Buffett is de tweede rijkste man ter wereld geworden door de afgelopen decennia te investeren in Amerikaanse kwaliteitsaandelen.

Maar sinds kort investeert hij voor het eerst in enkele groeilanden. Hij investeerde miljarden dollars in oliebedrijf PetroChina en het Zuid-Koreaanse staalbedrijf POSCO.

Als ondernemers miljardairs worden in groeilanden … en werelds beste belegger zijn vermogen er investeert… wordt het dan niet tijd dat we zelf ook over de landsgrenzen gaan kijken?

Absoluut! En het is precies daarom dat u best even kijkt naar “GROEILANDEN”, een maandelijkse publicatie die u grondig informeert over de beste beleggingen in werelds snelst groeiende markten.

Wacht echter niet te lang.

Er staan namelijk heel wat liquiditeiten aan de zijlijn te wachten. Liquiditeiten die in de komende maanden richting groeilanden zullen vloeien … met stevige koersstijgingen als gevolg. Hierover meer in een volgende nieuwsbrief.

 

Terwijl beleggers met grote ogen kijken naar de opportuniteiten die zich presenteren in China of India, missen zij heel wat mogelijkheden in andere opkomende landen.

De grootste winsten in groeilanden, liggen momenteel niet in China. Of India. Of Rusland. Begrijp me niet verkeerd. Deze landen bieden nog steeds geweldige returns voor beleggers die vandaag instappen.
Maar verwacht geen spectaculaire koersstijgingen meer. Vergeet niet dat de beurs in Rusland de afgelopen 10 jaar MAAL TWINTIG ging.

Wie op zoek is naar dergelijke rendementen, moet deze elders gaan zoeken. In Viëtnam bijvoorbeeld.

Dit land bevindt zich qua ontwikkeling vandaag waar China 20 jaar geleden was. De lonen liggen er ook de helft lager.

Met 85 miljoen inwoners biedt het land heel wat potentieel. Men tekende in 2000 een handelsakkoord met de VS en groeide sindsdien met 7,4% per jaar. Hiermee kroont Viëtnam zich tot de 2de snelste groeiende economie ter wereld, meteen na China.

En we zien niet meteen redenen om aan te nemen dat de groei snel zal stoppen. Het land werd begin dit jaar pas lid van de Wereldhandelsorganisatie (WSO). Sinds China in 2001 lid werd, kwam de groei van het BNP niet meer onder de 10% uit. Dat belooft!

De totale marktkapitalisatie van de Viëtnamese beurs bedraagt amper $3 miljard en er wordt dagelijks voor gemiddeld $10 miljoen aan aandelen verhandeld. Wie nu instapt, is er nog steeds vroeg genoeg bij om te genieten van de verdere ontwikkelingen in dit groeiland.

Wie echter wacht tot de massa arriveert en Viëtnam overal wordt omschreven als het “nieuwe China”, heeft het beste alweer gemist.