China Mobile, werelds grootste telco

Het bericht van eind 2006 dat ’s werelds succesvolste zoekmachine, Google, gaat samenwerken met ’s werelds snelst groeiende en zelfs ’s werelds grootste mobiele telco, China Mobile, maakte twee dingen in één klap duidelijk. Dat het met de mobiele telefoniemarkt in China geweldig gaat. En dat de Chinese regering, die grootaandeelhouder van vrijwel alle Chinese providers is, zaken en politiek goed gescheiden houdt. Want Google sloot vlak voor de deal met China Mobile ook een mobile-deal met Taiwan’s Chunghwa Telecom. En Taiwan en China zijn aartsvijanden. Maar voor de business zet de Chinese regering de politiek opzij. En dat is goed nieuws.

Vier miljoen klanten per maand!

China Mobile Communications is het moederbedrijf en grootaandeelhouder, zo’n 76% (het Britse Vodafone heeft 3 %), van China Mobile. Met zo’n 300 miljoen klanten (en paar maand komen daar zo’n vier miljoen bij!) is China Mobile de grootste aanbieder van mobiele telefonie ter wereld. Het bedrijf is onderverdeeld in regionale divisies, die ieder een deel van China bestrijken en heeft een marktaandeel van ongeveer 65%. De grootste concurrent is China Unicom. China Mobile is aan de beurs van Hong Kong genoteerd.

Google is nu samen met China Mobile gestart met de ontwikkeling van mobiele search technologie die dit jaar op de markt komt. De Chinese telecomsector heeft zijn zinnen gezet op de nieuwe belofte: 3G, het breedbandnetwerk voor draadloze telefonie.

Deze nieuwe standaard van ‘derdegeneratienetwerken’, die al op beperkte schaal is ingevoerd in de VS en Japan, maakt veel hogere snelheid van dataverkeer mogelijk voor mobiele telefoongebruikers. Volgend jaar zullen ook de eerste 3G netwerken operationeel zijn en kijkend naar de getallen en groei die China Mobile de afgelopen twee jaar doorgemaakt heeft is hun voorspelling dat ze ten tijde van de Olympische Spelen in 2008 maar liefst 118 miljoen klanten voor 3G zullen hebben niet te gewaagd. Samenwerking met China Mobile is dus zo gek nog niet voor Google. China Mobile is bovendien ook buiten eigen land ambitieus; in januari van dit jaar kocht het voor omgerekend € 220 miljoen een grootaandeelhoudersbelang van 88,9% in de Pakistaanse mobiele provider PakTel.

Dalende en stijgende arpu’s

Veel Chinezen slaan de tussenstap van een vaste telefoonlijn over en kiezen meteen voor een abonnement in combinatie met het nieuwste mobieltje. Waarschijnlijk zullen trouwens onze kleinkinderen (in de westerse wereld dus) een vaste telefoonaansluiting als een gegeven uit de ‘prehistorie’ beschouwen. Dat veel Chinezen als eerste telefoon voor een mobieltje kiezen is gunstig voor China Mobile.

Het overgrote deel van de abonnees van China Mobile is overigens prepaid. Dus niet alleen is er nog een flinke groei mogelijk in China als het gaat om het aantal klanten, maar ook de zogeheten arpu (Average Revenue Per User) kan nog flink omhoog.

Eind september 2006 was de arpu van China Mobile op maandbasis over de eerste 9 maanden van dat jaar CNY 89 (yuan renminbi), wat omgerekend zo’n € 8,9 is. Er was sprake van een stijging, want het maandgemiddelde over de eerste negen maanden van 2006 was. CNY 88. Ook het gemiddelde maandgebruik per gebruiker steeg: van 367 minuten naar 374 minuten. Een stijging van de arpu is knap, want wereldwijd daalt de gemiddelde arpu al een aantal jaren, door de moordende concurrentie tussen de telco’s. Uit recente cijfers van PriMetrica/TeleGeography blijkt dat tussen september 2005 en september 2006 bij 130 telco’s over de hele wereld de gemiddelde arpu met 6.4% daalde.

Niet verbazingwekkend vinden we telco’s met de hoogste arpu’s in landen met een gemiddeld hoog inkomen, vooral dus in West-Europa en de Verenigde Staten. Bijzonder is wel dat telco BTCI uit Turkmenistan de hoogste arpu van allemaal heeft, met een maandbedrag gemiddelde van $ 83! Hutchison UK, de nummer twee op de lijst, staat daar met zo’n $ 65 ver achter. De nummer drie Hutchison Ierland staat bijna gelijk met de nummer twee. Nummer vier is het Amerikaanse Sprint Nextel met een arpu van rond de $ 63 en nummer vijf is Vodafone Ierland met een arpu van $ 60. De vijf hekkensluiters op de lijst van 130 telco’s als het om de arpu gaat zijn Smart uit de Filippijnen, Mobilink uit Pakistan, Telenor uit Pakistan, Vodacom uit Mozambique en Banglalink uit Bangladesh. De arpu van deze vijf telco’s varieert van $ 6 tot $ 3,3

Stijging arpu

Hoe kan de arpu van China Mobile nog verder omhoog? Bijvoorbeeld door de mobile search technlogy die samen met Google ontwikkeld wordt. 3G biedt een scala aan nieuwe diensten die de uitgaven van de gebruiker drastisch zouden kunnen verhogen; videoconferencing, internettoegang en uitwisseling van muziek- en filmbestanden. In totaal versturen de abonnees van China Mobile momenteel al zo’n 800 miljoen smsjes per dag.

Maar er is nog veel meer mogelijk, met 3G. Bovendien krijgen de Chinese consumenten steeds meer te besteden. De reële, voor inflatie gecorrigeerde loonstijgingen in China zullen dit jaar de hoogste van de wereld zijn. In China gaat het om salarisstijgingen tot 9 % voor het hogere management. Dit blijkt uit het Global Pay Day-rapport van Hay Group, waarin de salarisstijgingen voor 2007 in bijna zeventig landen voorspeld worden.

Bovendien, met 1,3 miljard inwoners en nu meer dan 500 mobiele bellers in China - de grootste mobiele markt ter wereld - is er ook nog flinke groei in het aantal abonnees mogelijk. Ook al vlakken de Chinese groeicijfers van mobiele telefonie nu iets af, het aantal gebruikers zal zeker nog stijgen. In West-Europese landen is er vaak een mobieltje per inwoner (een penetratiegraad van 100 %), waarbij de allerjongsten dan ‘gecompenseerd’ worden door mensen die twee of meer mobieltjes hebben. Zover is China nog niet. Maar de Chinese kids zijn al ‘belvaster’ dan de kinderen in Europa. Inmiddels heeft zo’n 60% van alle Chinese schoolgaande kinderen een mobieltje.
Beleggen

Maar is dit enorme en snel groeiende bedrijf nu een goede beleggingsmogelijkheid? Als we afgaan op de koersontwikkeling van 16 maart 2006 tot 23 februari van dit jaar, zeker wel. Het aandeel stoomde vrijwel zonder haperingen op van 37,05 Hong Kong dollar (1 euro is ongeveer 10 HKdollars) naar HK 79,85, een plus van meer dan 100%, in lijn met veel andere Chinese aandelen. Inmiddels is de koers teruggezakt naar rond de HK 69. De koerswinstverhouding ligt momenteel rond de 22 en als naar de verwachte winst voor het huidige boekjaar wordt gekeken op 18. Laten we dat een vergelijken met de koerswinstverhoudingen bij een aantal andere telco’s. Het Amerikaanse Verizon heeft nu een koerswinstverhouding van rond de 17. KPN: 14,5. Vodafone, de grootste telco ter wereld als naar omzet wordt gekeken, zo’n $ 62 miljard, heeft een koerswinstverhouding van rond de 12,7. France Telecom: 11. Het Spaanse Telefonica: 16,8.

D koerswinstverhouding van nu rond de 22 voor China Mobile is dus niet overdreven hoog voor een goed geleid bedrijf, dat vooral veel potentie heeft als de opbrengst per gebruiker gaat stijgen. Ook de gestaag stijgende winst per aandeel en het stijgende dividend van dit door topman Wang Jianzhou geleide bedrijf (dat over het - gebroken - boekjaar 2005 een omzet van $ 30,28 miljard bij een winst van $ 6,67 miljard realiseerde), zijn een positief signaal voor beleggers.

Maar hoe kun je nu als beleggers ‘meedoen’ met dit op de beurs van Hongkong genoteerde aandeel? Beleggen in Hongkong is op zijn minst duur en zeker lastig voor de doorsnee belegger. Een goede mogelijkheid is om in de JP Morgan op China Mobile uitgeven ADR te beleggen. JPMorgan heeft dan aandelen China Mobile in depot en geeft daarvoor de ADR’s op dit aandeel uit. ADR’s zijn eigenlijk een soort trackers, waardoor het mogelijk wordt om te beleggen in voor veel mensen moeilijk te benaderen aandelen in opkomende markten. De ADR die JP Morgan uitgeeft, is genoteerd in New York en volgt nauwgezet de koersontwikkeling van China Mobile. En beleggen in New York is nog altijd een stuk goedkoper dan beleggen in Hong Kong. Een ADR op China Mobile noteert nu rond de $ 47, en is gelijk aan vijf aandelen China mobile. Overigens wordt het dividend ook in dollars uitgekeerd.

Sinds de paparazzi van de financiële wereld ontdekt hebben dat de goeroe-investeerder Warren Buffett stilletjes aandelen van de Zuid-Koreaanse staalgigant aan het aankopen was (Buffetts bedrijf Bershire-Hathaway bezit 4 %, die nu samen zo’n 1 miljard USD waard zijn), zijn POSCO-aandelen de laatste nieuwe rage. Hoog tijd dus om even een kijkje te nemen naar dit symbool van Koreaans succes.

POSCO, ook bekend als Gwangyang Steel Works, werd in 1968 door middel van een staatsmandaat opgericht met het oog op de heropbouw van de zieltogende industriële infrastructuur van het land. Door het samenspel van de gevoerde binnenlandse beschermingspolitiek en de groeiende Zuid-Koreaanse economie, kon het bedrijf floreren. In 2000 werd het geprivatiseerd en schakelde het naar de hoogste versnelling.

Het bedrijf stelt tegenwoordig haast 10.000 werknemers te werk en verwezenlijkt een jaaromzet van meer dan 21 miljard USD, met winstmarges van om en bij 15 %. De meeste investeerders beschouwen staal als een grondstof en zulke hoge marges overtreffen de stoutste verwachtingen. De winsten in de sector van de staalindustrie bereikten in 2006 een hoogtepunt, hoofdzakelijk omwille van de economische hausse op de opkomende markten. Het gemiddelde voor deze industrie schommelde trouwens rond 16 %. Wat is hier dus zo speciaal, als men bedenkt dat POSCO een monopolie heeft?

Een ander gegeven waar investeerders rekening moeten mee houden alvorens op de POSCO-kar te springen is het feit dat meer dan 76 % van POSCO’s inkomsten nationaal worden gegenereerd. Sommigen verklaren het succes van POSCO ten dele aan de hand van de strategische positie van het bedrijf (een directe buur van China), maar de werkelijkheid spreekt dit tegen. Het bedrijf heeft slechts 6 % winst gemaakt uit verkopen aan China. Kortom, POSCO volgt de Zuid-Koreaanse economie op de voet.

De laatste 52 weken alleen al, zijn de aandelen van 55 naar 107 USD gestegen. Deze hausse ligt voornamelijk aan geruchten betreffende de nakende buy-out, terwijl consolidatie van de industrie wereldwijd door gaat. En hier verschijnt mijnheer Buffett ten tonele.

Wederom komt de man uit Omaha er als een genie uit. Maar vele “ingewijden” geloven dat Dhr. Buffett “uitgenodigd” werd om aandelen aan te kopen om de xenofobe Zuid-Koreanen te beschermen tegen een eventuele buitenlandse overname van POSCO. Door deze goede daad is zijn investering, die 572 miljoen bedraagt, nu meer dan 1 miljard USD waard. Het moet wonderlijk zijn om, net zoals Berkshire, over een enorme spaarpot te beschikken zodat de mensen (en regeringen) spontaan komen aankloppen met speciale investeringsmogelijkheden in de aanbieding die u voor een genie doen doorgaan. Maar wat betekent dit alles voor de kleine investeerder? Vergeet POSCO, zeg ik.

Slechts 15 % van de aandelen van het bedrijf zijn in het bezit van institutionele beleggers. Wat concludeert u hieruit? Juist, het is niet omdat Warren het koopt, dat het ook goed is voor ù. Het oude cliché “als iedereen op de hoogte is, is het waarschijnlijk al te laat” zal waarschijnlijk ook toepasselijk zijn op POSCO. Wacht maar af…

Maar dit verhaal brengt me bij een interessant punt voor internationale beleggers. Kennis van de plaatselijk markten is bij beleggen in het buitenland erg belangrijk, vooral indien u gelooft in de fundamentele gegevens van een bedrijf.

Zelfs een groot en succesvol bedrijf als POSCO wordt ervan verdacht er onheldere boekhoudkundige praktijken op na te houden en een pover openbaar informatiebeleid via lokale besturen te voeren.

Het aankopen van een ADR van een individueel buitenlands bedrijf, enkel omdat dit een handige manier is om buitenlandse aandelen aan te kopen kan gevaarlijk zijn voor uw investeringskapitaal. Kennis van de plaatselijke omstandigheden is cruciaal indien u zich wenst in te laten met opkomende markten.

Het is belangrijk dat u onthoudt dat de ruchtbaarheid van een bedrijf - in het bijzonder een buitenlands bedrijf - in de media niet het enige criterium mag zijn om er aandelen van te kopen. Ga op zoek naar plaatselijke informatie via een erkende plaatselijke effectenmakelaar (die in het land van het bedrijf gevestigd is) of koop een ETF of een mutual fund (beide impliceren normaliter vakkennis).

Daarenboven, wanneer een goeroe stilletjes aandelen van een bedrijf koopt, rekent hij er uiteindelijk op dat u aanwezig zal zijn om zijn winst te doen toenemen. Het enige wat hij nodig heeft is publiciteit om “zijn hengel te kunnen uitwerpen”.

Het gebrek aan transparantie dat in vele opkomende markten heerst, zorgt er trouwens voor dat mediamanipulatie een zorgwekkend reëel risico wordt. Zorg er dus voor dat u steeds met iemand in contact staat die “tussen de plaatselijke regels kan lezen”.